Gesponsorde aanbiedingen:
Vlieg goedkoop naar Slowakije met SkyEuropeCheap tickets boek je
op CheapTickets.nl
Euro Relais vakantiehuizen
6000 huizen in Europa
naar het actuele nieuwsoverzicht
|
Een alledaagse diva 23 juni 2007 (bron: Algemeen Dagblad)  Waarom duurde het vijftien jaar voordat sopraan Edita Gruberová naar Nederland kwam? De diva haalt haar schouders op.Ze weet het ook niet. Ze is niet gevraagd, het kwam er niet van. Morgenavond verzorgt de legendarische diva het slotconcert van het Holland Festival. Kosten noch moeite zijn gespaard om dit concert, dat live op televisie wordt uitgezonden, glans te verlenen. Een handvol Hollandse diva’s, van Trijntje Oosterhuis tot Tania Kross, woont het concert in het Concertgebouw bij. Op het Museumplein wordt een levensgroot beeldscherm opgesteld, waarop het concert te zien en te horen is. Voor Gruberová is dit ongeveer de grens. Ze houdt niet van zulke poespas en heeft een hekel aan grootschalige stadionconcerten. ,,Daarvoor ben ik misschien te altmodisch (ouderwets),’’ zegt de Slowaakse glimlachend. Al dat gedoe over een sopraan in de voetsporen Maria Callas, zoals het Holland Festival haar in de publiciteit neerzette, hoeft voor Gruberová ook niet. Begrijpelijk, want ze is geen tweede Callas. Ten eerste beschikt ze niet over eenzelfde stem en naamsbekendheid. Ten tweede is ze veel te goed om als kopie door het leven te gaan. Ten derde: Callas was 36 toen ze in Amsterdam kwam, Gruberová 60. Dat ze toevallig ook Casta Diva uit Bellini’s opera Norma zingt, lijkt de enige overeenkomt. Zelfs dat is schijn, want Gruberová wijzigde haar programma op het allerlaatste moment. Nu zingt ze niet alleen Casta Diva, maar ook het voorgaande recitatief. Orkest in de stress, dirigent extra werk. Waarom die wijziging? Gruberová: ,,Ik zag die aria op het programma staan en dacht: dat kan niet. Die aria op zich is een losse flodder. Een hitje zonder inhoud. Alle dramatiek zit in het recitatief. Dat kun je niet los zien van elkaar. Als je dat doet, wordt het goedkoop.’’ De rol van Norma is een van de parels in haar kroon: ,,Als jonge zangeres was Maria Callas mijn voorbeeld. Prachtig vond ik alle dramatiek die zij uit de noten haalde. Nu ik ouder ben, zie ik de keerzijde. Callas legde er teveel heroďek en tragiek in. Na haar zijn andere zangeressen dat ook gaan doen, met als gevolg dat Norma nu wordt gezongen alsof het om een heldin van Wagner gaat.’’ Gruberová’s Norma, een rol die ze pas laat op haar repertoire zette, is in meer opzichten anders. Ze is een van de weinige, zo niet de enige zangeres die nog in staat is om de aria in de oorspronkelijke toonhoogte te zingen. Dat is een volle toon hoger en dus lichter, lyrischer en meer bel canto. Gruberová: ,,Dat ik dat nog kan, heb ik te danken aan mijn leraren die mij een goede stemtechniek hebben meegegeven. ,,Die techniek vind je tegenwoordig zelden meer. Jonge zangers willen snel naar de top en dat is funest voor de stem. Mijn agenda is nog tot 2011 volgeboekt en ik durf je te beloven dat mijn stem nog een hele tijd mee kan.’’ Ze denkt wel eens aan het moment dat ze zal moeten stoppen. Maar een ding weet ze zeker: treuren zal ze niet. ,,Treurig is het als je op je veertigste moet stoppen, zoals de meeste zanger tegenwoordig. Als je zo lang hebt mogen zingen als ik, past alleen dankbaarheid.’’ Ze gelooft niet in toeval. Het is allemaal voorbestemd. Dat ze in haar moeders buik al zong, dat ze in het kinderkoor terecht kwam, dat Herr Pfarrer haar op sleeptouw nam. En dat ze uiteindelijk in 1971 het Oostblok kon ontvluchten en bij de Wiener Staatsoper terechtkwam (waar ze nog steeds erelid is): dat alles is te danken aan een combinatie van keihard werken en het lot. Vaak wordt getracht Edita Gruberová als de moeder aller diva’s te typeren. De werkelijkheid is anders. Ze heeft geen relletje op haar naam, er kleeft geen roddel en achterklap aan haar. Dat collega-superster Angela Gheorgiu niet naar Amsterdam wilde komen omdat haar naam te klein op de posters stond, vindt ze lächerlich (lachwekkend). Dat Callas in het Concertgebouw eiste dat de spotlights alleen op haar werden gericht en niet op het orkest, kan Gruberová bijna niet geloven. ,,Is dat echt waar?,’’ vraagt ze met grote ogen. ,,Zo zie je wat succes met mensen kan doen.’’ Niet met Edita Gruberová, die vanuit haar hotelkamer een bloedrode zon achter de Amsterdamse horizon ziet verdwijnen en ondertussen mijmert over het verleden. Of ze ergens spijt van heeft? Ja, ze vraagt zich af of ze er niet te weinig is geweest voor haar dochters. ,,Zelfs tijdens de wandeling met de kinderwagen liep ik nog stilletjes in het stadspark liederen van Schubert te oefenen.’’ Hoe alledaags kan het divabestaan zijn... Edita Gruberová bij het Nederlands Philharmonisch Orkest. Muziek van Bellini, Rossini en Donizetti. Amsterdam, Concertgebouw, morgenavond 21.30 uur, live op Ned. 2.  Edita Gruberová fanpage Er zijn nog geen reacties Geef uw reactie |
1 reactie) 
