Gesponsorde aanbiedingen:
Cheap tickets boek jeop CheapTickets.nl
Digitenne van KPN
4 weken gratis op proef!
Euro Relais vakantiehuizen
6000 huizen in Europa
Center Parcs
tot
naar het actuele nieuwsoverzicht
|
Rob McDonald houdt hoop bij laagvlieger 6 september 2007 (bron: De Pers) ‘Klootzakken, die Slowaakse vogels’ Zakenman en oud-voetballer Tscheu La Ling heeft grootste plannen met AS Trencín uit Slowakije. Binnen twee jaar wil hij kampioen worden en daarna Champions League spelen. Voorlopig staat zijn club op de een na laatste plaats en is er nog een lange weg te gaan voor trainer Rob McDonald. Een reportage vanuit Slowakije. Twee dingen vallen op als je Trencín binnenrijdt. Ten eerste de vier lichtmasten die als almachtige vliegenmeppers boven de stad uittorenen. Daar vlak achter, bovenop een reusachtige rots, de toeristische trekpleister van de stad: de Romeinse burcht. Het plaatje zou zo kunnen worden opgenomen in het boek Europese Velden van fotograaf Hans van der Meer. De stad telt 60.000 inwoners en ligt nabij de Tsjechische grens. Het plaatselijke stadion (capaciteit: 16.000) werd geopend in 1976. Sindsdien is er ogenschijnlijk weinig onderhoud meer gepleegd aan de arena. Het hekwerk is verroest, de verf bladdert af en het beton domineert. Op sommige blokken zijn witte stoeltjes gemonteerd. Een groot gat tussen de tribunes en het kunstgrasveld wordt opgevuld door stroken gras. Schuin achter het doel hangt een groot scorebord. Binnen in de kantoorruimte zit Rob McDonald achter zijn bureau de trainingen uit te werken. Het is een kamer die er overal ter wereld hetzelfde uit ziet: een magneetbord voor de opstelling, in de hoek een ijskast en op zijn bureau de nieuwste Voetbal International. McDonald werkt sinds de zomer in Slowakije. Vorig seizoen promoveerde de Engelsman met amateurclub DOVO naar de hoofdklasse, maar hij snakte ernaar om weer full time bezig te zijn. De laatste Nederlandse club uit het betaalde voetbal waar McDonald bij onder contract stond, was Cambuur Leeuwarden. In 2003 werd hij daar ontslagen. Er wordt geklopt op de deur van zijn werkkamer. Het is de pr-manager die met McDonalds nieuwe pak aankomt. ‘Het is bijna klaar, trainer. Maar zondag tijdens de wedstrijd kunt u het nog niet aan. De pijpen moeten nog worden ingekort.’ McDonald trekt zijn wenkbrauwen op en vraagt zich af waarom dat zo lang moet duren. ‘Zorg maar dat het voor zondag klaar is’. Met een knipoog naar het Nederlandse bezoek: ‘Sommige dingen gaan nogal langzaam hier. Dat moet eruit’. Vijf minuten later komt de pr-manager terug. Het is in orde: zondag kan McDonald het pak aan. De oud-voetballer van onder meer FC Groningen, PSV en Sporting Lissabon heeft in Slowakije bewust jonge mensen om zich heen verzameld. ‘Die spreken namelijk Engels’, legt hij uit. De oudere garde binnen de club bekijkt hem echter met de nodige reserves. Betere resultaten hadden waarschijnlijk voor een warmer welkom gezorgd. Maar uit acht wedstrijden haalde AS Trencín slechts vier punten. McDonald heft zijn handen ten hemel. ‘Kansen genoeg, maar we schieten ze er niet in. Mijn spits had nu al de Gouden Schoen kunnen winnen. Bovendien geven we veel te gemakkelijk doelpunten weg.’ Hij trekt een verschrikt gezicht en vertelt over de openingswedstrijd van het seizoen tegen Žilina: 7-1 verloren. ‘Ik wilde laten zien dat we attractief voetbal wilden spelen. Tscheu zat op de tribune. De dag na die wedstrijd kwam hij enthousiast naar me toe en zei: ‘Trek je niets aan van deze uitslag, het is al veel beter in vergelijking met vorig jaar. Tscheu kijkt naar het groter geheel, de lange termijn. De doelstelling voor de fase waarin we nu zitten, zijn niet de resultaten. Nu staat voorop dat we als team beter moeten gaan worden en dat we goed en aanvallend voetbal spelen.’ Tscheu is Tscheu La Ling, eigenaar van AS Trencín. De oud-Ajacied is zakenman en handelt in onroerend goed in Midden-Europa. Volgens Ling is de voetbalwereld een conservatief bolwerk dat louter in dogma’s denkt. De vroegere linksbuiten meent dat voetballers beduidend beter kunnen worden door specifieke training op het gebied van techniek, snelheid en kracht. Bovendien gelooft hij heilig in uitgebalanceerde voedingspatronen voor voetballers. McDonald: ‘Door de begeleiding van spelers als Van der Vaart en Sneijder heeft Tscheu op het gebied van voeding individueel al heel veel succes geboekt. Nu wil hij bewijzen dat zijn aanpak ook met een team werkt. Daar heeft hij AS Trencín voor uitgekozen. ‘ Vooralsnog bezet AS Trencín de voorlaatste plek in de Corgon League, de hoogste divisie in Slowakije. Vanwege de teleurstellende uitslag van de laatste wedstrijd gooit McDonald er ´s middags een sfeertraining in. Een dag eerder had hij de spelers al vrijaf gegeven met als boodschap: ‘Ga lekker met je vrouwtje de stad in, niet aan voetbal denken’ Hij verdeelt zijn groep in drie partijen. Twee spelen er tegen elkaar, de derde doet een positiespelletje. De sfeertraining werkt: er wordt gejoeld, gelachen en gedold. McDonald geniet er zichtbaar van. ‘Ik hoop het zondag terug te zien is. We moeten toch een keer gaan fucking winnen...’ Als voetballer zwierf McDonald al de hele wereld over. Als trainer is het niet anders. Hij woont in een prachtig huis in ‘s-Heerenberg, in de Achterhoek, maar McDonald had deze zomer genoeg van het thuiszitten en wilde weer fulltime aan het werk. ‘Toen Tscheu belde en me uitnodigde om gezamenlijk naar Trencín te gaan, dacht ik: ‘Waarom ook niet?´ Ik wilde zijn verhaal wel eens aanhoren. Hij vertelde over zijn voedselprogramma, de krachttraining. Mijn opdracht was: de Nederlandse school gaan toepassen, verzorgd en attractief voetbal, op basis van de Wiel Coerver-school waarbij techniek centraal staat. Ook Ton Jenner, directeur van de voetbalacademie in Delft, speelt hierin een belangrijke rol. Hij komt regelmatig hier naartoe en verzorgt dan technische bijscholingen op specifieke onderdelen.’ Toen je voor het eerst het stadion zag, dacht je niet: wat is dit voor ouwe troep? ‘Ach, je kunt het ook anders zien: er ligt een prachtig kunstgrasveld. Dat betekent dat we straks in de winter ook uitstekend kunnen trainen. Bovendien: we willen technisch, attractief voetbal spelen. Dat komt beter tot zijn recht op dit veld. Wat ik belangrijker vind, is dat Tscheu zijn nek uitsteekt. Dat spreekt mij aan. Ik zie het echt als een uitdaging om hier iets neer te zetten.’ Na de training krijgt teammanager Matúsˆ, een jonge kerel die dankzij verschillende studies vlekkeloos Engels spreekt, een lift van McDonald naar zijn ouderlijk huis. Matúsˆ vraagt de trainer naar de opstelling van de komende wedstrijd. ‘Something must change, Matúsˆ.’, antwoordt McDonald, met een sappig Noord-Engels accent. Daarna zet de trainer koers naar een mega-supermarkt aan de rand van de stad. Het ziet er luxueus uit. ‘En het kost niets’, weet hij. In de supermarkt blijkt dat zijn favoriete ijcsthee op is. Balen. Gelukkig voor de Engelsman zijn de witte bonen in tomatensaus wel voorradig. Slechts weinigen die de trainer van Trenc?ín herkennen. ‘Soms wijzen ze naar me, maar dat gebeurt niet vaak. ‘Dobre’, zeggen ze dan. Dat betekent ‘goed’. En daarna maken ze van hun duim en wijsvinger een nul. Fucking nul punten bedoelen ze, haha.’ Toch ziet McDonald lichtpunten. Staccato: ‘Conditie: prima. Snelheid: prima. Kracht: uitstekend. Echt waar, de spelers gaan fysiek zienderogen vooruit. Dat zeggen ze zelf ook. Bovendien hebben we weinig tot nul blessures. Kijk, dat zijn óók resultaten, al zijn ze niet zichtbaar voor iedereen.’ Ik voel een ‘maar’ aankomen… ‘De fysieke kant is een onderdeel van… Tscheu zegt: op topniveau maken details het verschil. Maar daar heb je het al: dit is geen topniveau. Individueel gaan de spelers enorm vooruit, maar hoe gaan we van deze jongens een winnend team maken? Dat is de vraag waar ik mee worstel. Het is leuk dat ze 150 kilo omhoog kunnen tillen, maar ze moeten bijvoorbeeld ook op de juiste positie lopen. Mijn spits komt alleen maar in de bal lopen, terwijl ik al honderd keer heb gezegd dat hij ook diep moet spelen of de zijkant moet opzoeken.’ McDonald zet zijn wijsvingers op zijn slapen. ‘Maar hoe kom ik hier, tussen zijn oren?’ Had je het jezelf anders voorgesteld toen je hier kwam? ‘Je weet nooit wat je precies kunt verwachten. Ik heb in het begin bij Tscheu aangegeven dat er twee of drie ervaren spelers bij moesten komen die in het veld de zaken kunnen bijsturen en mijn ideeën kunnen vertalen. Toen ik om die spelers vroeg, hadden we net een serie van vier goede wedstrijden gespeeld. Weliswaar verloren we er drie, maar dat was op het nippertje. Bovendien waren dat nederlagen tegen topclubs.’ ‘Tscheu was tevreden, zei hij. Hij wilde het eerst met deze spelers proberen. Dan kan ik hoog of laag springen, het is zijn geld. Pas in de winter gaan we nog eens inventariseren.‘ Hoe verloopt het contact met Ling? ‘Elke wedstrijd wordt voor hem op een dvd gezet en opgestuurd. Via internet stuur ik hem een uitgebreid wedstrijdrapport. Hij stelde voor om via Skype te communiceren, maar daar heb ik voor bedankt. Ik hou daar niet van, praten via een beeldscherm. Als het echt belangrijk is, pakken we de telefoon.’ Nadat hij de boodschappen heeft ingeladen, stuurt McDonald zijn auto probleemloos door de wijken van Trenc?ín, op weg naar zijn appartement in de heuvels van de stad. De inrichting van de woning is sober. Op de tafel branden twee kaarsjes. ‘Zelf uitgezocht’, lacht hij. Een monteur is bezig de tv voor McDonald te installeren. Wat heb je in ’s hemelsnaam’s avonds gedaan toen je nog geen tv had? ‘Ach, ik heb geen tv nodig om mij te vermaken. Af en toe een voetbalwedstrijd of een filmpje, meer kijk ik toch niet. Ik bel zo nu en dan met mijn vrienden, Jimmy Calderwood of Ron Jans.‘ Vreten de prestaties aan je? Hoe ga je bijvoorbeeld om met de weerstand die je ondervindt? ‘Die kan ik begrijpen. Nederlandse eigenaar, Nederlands opgeleide trainer. Per saldo nog maar vier punten. Wat me stoort, is dat het hoofd opleidingen onze instructies overboord gooit. Wij hebben bewust opdracht gegeven om alle trainingen van Ton Jenner op dvd te zetten, maar ze doen daar niks mee. Ik heb het doorgegeven aan de general manager en die gaat een meeting met die Slowaken organiseren. ‘ ‘Intussen zeg ik ‘hallo’ en ‘dag’ tegen die mensen en haal ik mijn schouders op. Onlangs was de jeugd nog aan het trainen, terwijl wij van het eerste elftal gingen beginnen. De ballen vlogen door onze warming up heen. Ik ben op die man afgestapt en zei: ‘ Wegwezen, het gaat om het eerste elftal. Show some respect.’ Hij verhuist naar buiten, gaat zitten op het terras met prachtig uitzicht en wijst op de broodkruimels op de grond. ‘Ik wil iets goeds doen voor de vogels in Slowakije. Maar ze vreten dat brood niet. Klootzakken zijn het, die Slowaakse vogels. Ik snap er niets van. In Nederland of Engeland was het brood binnen vijf minuten op geweest.‘ Er zijn nog geen reacties Geef uw reactie |
1 reactie) 
