Uitgelicht
Actueel nieuwsbericht
naar het actuele nieuwsoverzicht
|
Tags: Vlaanderen toont zijn hart18 december 2009 (bron: Het Nieuwsblad)Omdat werkelijk geen enkele overheidsinstantie een groep dakloze kinderen uit de vrieskou wilde redden, hebben enkele weldoeners hen de hand gereikt. Patrick Delen uit Sint-Niklaas gaf hen een bed in een jeugdcentrum in zijn thuisstad. 'Het knaagt aan mij als ik zulke mensonterende taferelen zie.' Twee Slowaakse families met kinderen die de afgelopen weken op de straatstenen rond het Brusselse Noordstation sliepen, mochten gisteravond hun bed maken in het jeugd- en verblijfscentrum Heywijck in Sint-Niklaas. Op een echte matras, en in echte lakens. Dat is de verdienste van Patrick Delen, zaakvoerder van een renovatiebedrijf en zelf vader van negen kinderen. 'Toen ik de beelden in de krant zag, voelde ik alleen maar verontwaardiging. Ik moest iets ondernemen om deze mensen te helpen. Nog voor premier Leterme ons opriep solidair te zijn, besloot ik al vandaag mijn werk te laten vallen om in te grijpen.' Delen trok naar burgemeester Freddy Willockx (SPA) van Sint-Niklaas, en hij vroeg toestemming om de kinderen en hun ouders in het jeugdcentrum onder te brengen. Daarna ronselde hij steun bij de NMBS en De Lijn, om de mensen tot in Sint-Niklaas te krijgen. Zijn er dekens? 'Een echt huis? En zullen er dekens zijn? En elektriciteit? En water?' De 11-jarige Diony Sivak trekt grote ogen, als hij rond 15 uur samen met de rest van zijn familie het nieuws te horen krijgt. De families Sivak en Gigec, samen goed voor 27 mensen, mogen mee naar Sint-Niklaas. Er is eerst wat wantrouwen, dat langzaam omslaat in hoop. Dan moet het snel gaan. Enkele Brusselse en Naamse straathoekwerkers die de groep al enkele dagen begeleiden, moet de Slowaken door de drukke avondspits van het Brusselse station loodsen om hen tijdig op de trein te krijgen. Pas als ze in de zetels van de warme treincoupé zakken, worden de Slowaken stil. Patrick Delen wacht hen op op perron drie in Sint-Niklaas. Als blijkt dat er in het jeugdcentrum slechts 20 bedden zijn, beslist hij meteen de overige zeven Slowaken bij hem thuis op te vangen. 'Ik voel me geen weldoener', knikt hij. 'De opvang in het jeugdcentrum is een tijdelijke oplossing. We gaan op zoek naar een onderdak voor een langere termijn. Ik hoop vooral dat ik hiermee andere mensen een geweten kan schoppen. Onze samenleving kan toch niet langer op deze manier omgaan met mensen die hun land moeten ontvluchten?' Commissariaat De golf van solidariteit met de Slowaakse daklozen begon woensdagavond al, toen de Schaarbeekse politie de groep uitnodigde om in het commissariaat te slapen. De 34 mensen konden douchen, en ze kregen een warme maaltijd. 'Toen we vernamen wat die mensen moesten doorstaan, hebben we eerst tientallen instellingen afgebeld', zegt commissaris Johan Verleye. De politie kwam tot dezelfde conclusie als deze krant: werkelijk geen enkele overheidsinstelling wou de kinderen en hun ouders helpen. 'We hebben daarom onze meest menselijke kant laten zien', zegt Verleye. 'We deden dit op eigen initiatief, omdat we merkten dat er zelfs baby's bij waren. Iemand moest hier zijn verantwoordelijkheid nemen. En op wie anders kan je 's avonds laat rekenen dan op de politie en de hulpdiensten?' |
1 reactie) 
forumdiscussie)
