29 maart 2004
(bron: Nederlands Dagblad)
Op 2 april schrijft de NAVO geschiedenis. De toetreding van Estland, Letland, Litouwen, Slowakije, Slovenië, Bulgarije en Roemenië op die datum markeert het definitieve einde van het Europa van de koude oorlog.
door correspondente Hetty van Rooij
BRUSSEL - Gevoel voor historie en theater kan de Amerikanen nooit worden ontzegd. Toen de ministers van buitenlandse zaken van de zeven nieuwe Navo-landen hun opwachting maakten in het Witte Huis, werden zij door president Bush ontvangen in dezelfde zaal waar president Truman in mei 1945 het einde van de Tweede Wereldoorlog aankondigde. Voor het geval de boodschap nog niet helemaal duidelijk was, deed de persdienst van het Witte Huis er nog een schepje bovenop: "Het uitwissen van Stalins kunstmatige scheidslijnen is niet alleen voor Europa, maar ook voor de Amerikanen van het grootste belang".
Het wordt een zeer bescheiden feestje, op 2 april in Brussel. Naast de vlaggen van de negentien huidige lidstaten gaan bij de hoofdingang van het NAVO-hoofdkwartier in Brussel nog zeven extra dundoeken aan de mast. En verder volgt er gewoon een werklunch van de ministers van buitenlandse zaken, inclusief de Amerikaanse bewindsman Powell.
Het echte historische moment vond al anderhalf jaar geleden in Praag plaats, toen de NAVO-regeringsleiders het besluit namen om zeven nieuwe landen toe te laten. Tsjechië, Polen en Hongarije traden in 1997 al toe.
In militair opzicht wordt de NAVO door de expansie naar het oosten niet sterker. De voormalige Oostbloklanden zitten nog allemaal met verouderd materieel uit de tijd van het Warschaupact, dat niet of nauwelijks inpasbaar is in de militaire NAVO-organisatie. Bovendien geven ze naar NAVO-normen veel te weinig geld uit aan defensie, en als ze geld uitgeven doen ze dat vaak aan verkeerde dingen zoals het moderniseren van Russische vliegtuigen.
Maar daar gaat het allemaal niet om. De strategische ligging van de nieuwe landen is van betekenis, inclusief het feit dat hun luchtruim voor de NAVO (lees: de Amerikanen) toegankelijk is. En het allerbelangrijkst is het politieke signaal dat de scheidsmuren van na de Tweede Wereldoorlog definitief verdwijnen.
Een van de grootste problemen rond de uitbreiding is de relatie van de NAVO met Rusland. Dat land verandert op 2 april van een 'verre vriend' in een 'grote buur'. De Hoop Scheffers voorganger Lord Robertson is er trots op dat hij de afgelopen jaren een nieuwe samenwerkingsvorm tussen het bondgenootschap en Moskou van de grond heeft gekregen. Rusland praat daardoor over tal van onderwerpen op voet van gelijkheid met de NAVO mee. Maar Moskou heeft geen vetorecht als het gaat om de vraag welke landen toetreden tot de NAVO. Dat blijft een gevoelig punt, vooral omdat de drie Baltische landen Estland, Letland en Litouwen lid worden - zeer tegen de zin van de Russen.
tags:
Er zijn nog geen reacties
Geef uw reactie
\n');
if (DYbanner_ShockMode) {
document.write('<'+'script type="text/javascript" language="javascript1.1" charset="UTF-8" src="http://dy.testnet.nl/BANNER/c=13086/p=0/f=63/a=99569/s=' + DYbanner_siteID + '/?ts='+new Date().getTime()+'">');
}
else if (!(navigator.appName && navigator.appName.indexOf("Netscape")>=0 && navigator.appVersion.indexOf("2.")>=0)) {
document.write('<'+'script type="text/javascript" language="javascript1.1" charset="UTF-8" src="">');
}
// -->